INNER GARDEN

De Elementen, Deel I

door Moreh

Van oudsher tot heden hebben velen geprobeerd de bouwstenen van de wereld te ontdekken. Deze serie artikelen geeven enkele beschouwingen van de grootste denkers over dit onderwerp.

Inleiding

De westerse begrip van de vier elementen Vuur (), Lucht (), Water () en Aarde () voert terug naar de leer van Empedocles, die in de 5e eeuw voor Christus leefde. Empedocles was een ingewijde in de oude (Orpheus) mysterie traditie en was een leerling van Pythagoras. Zijn leringen werden beïnvloed door deMidden-Oosterse tradities, zoals het Zoroastrisme en Chaldeeuwse tovenarij, en Empedocles was op zijn beurt een bron voor de latere Westerse Mysterie Traditie. Empedocles noemde de Elementen oorspronkelijk de vier Wortels. Onderstaande figuur toont de beweging in de elementen tussen de twee polen van Water en Vuur, de vermenging van de vier wortels, en de afdaling (van boven naar beneden) van het licht in de materie.


Naast de elementen onderscheiden hij de beweging van Liefde en Strijd. Liefde (affiniteit, sympathie) verklaart de aantrekkingskracht van de verschillende vormen van materie en hun beweging in de richting van orde en eenheid, terwijl Strijd (verschil, antipathie) de beweging is naar scheiding en chaos, maar die tegelijkertijd ook de basis is voor de veelsoortige vormen van materie en individuele identiteiten. Liefde en Strijd (vergelijkbaar met Koelheid en Warmte) zijn de primaire agenten van verandering in de wereld. Zij zijn de primaire krachten, die alle veranderingen teweeg brengen door middel van hun menging met en scheiding van de Elementen. Ze kunnen worden vergeleken met de pijlers van Genade en Veroordeling. Een juiste balans van beide is nodig in een geordende kosmos.

Aanschouw de Zon, Warm en helder aan alle zijden,
en al wat is onsterfelijk en baadt in zijn straal van licht,
en zie de regenwolk, donker en koud aan alle kanten;
van de aarde daarin volgen de grondslagen van alle dingen en vaste lichamen.

In Strijd worden alle dingen begiftigd met een vorm en worden van elkaar gescheiden,
maar ze komen samen in Liefde en verlangen naar elkaar.
Want van deze (Elementen) komen alle dingen die zijn of zijn geweest of worden;
van deze zijn opgegroeid bomen en mannen en vrouwen,
wilde dieren en vogels en vissen van Water gevoed,
en de Goden, met een lange levensduur, hoogste in ere.

En deze (elementen) houden nooit op om voortdurend van plaats te veranderen, en allen weer verenigd te worden door Liefde
als een, nu elk apart gedreven door de haat welke veroorzaakt wordt door Strijd, totdat ze worden gebracht
samen in de eenheid van het geheel, en daaraan worden onderworpen. Dus voor zover er een is
te zijn ontstaan uit vele en weer met de scheiding van de een van de vele voordoen, de dingen
zijn voortdurend in wording en er is geen vaste leeftijd voor hen, en verder voor zover
zij (de Elementen) nooit ophouden voortdurend van plaats veranderen, zodat ze altijd bestaan binnen een
onroerende cirkel.


(Bron: Empedocles)

Empedocles onderwees dat de Elementen meer zijn dan materiële substanties, hoewel voor het begrip van de aard ook wereldse eigenschappen worden gebruikt:

Element Eigenschappen
vlam, brand, bliksem, zon, zon, stralende, Oost
hemel, firmament, schittering, straal, straal, gezicht, ogen, schoonheid, mist, wolken
regen, zweet, vocht, zeeWater en open zee
land, de bodem en de grond

Empedocles gepresenteerde zijn leer in een mooie raadsels om te voorkomen dat zijn studenten een specifiek aspect van deze Elementen als de uiteindelijke waarheid te nemen. Net als archetypen kunnen de Elementen alleen worden omschreven, maar niet worden beschreven. Vuur is niet alleen de aardse vlam. DePracticus Inleiding van de GD onderstreept prachtig de vele aspecten van het element Vuur, door middel van de metafoor van de Kabiri broeders. Men kan denken aan de Elementen als toestanden van de materie (materiele stoffen) alsmede spirituele essenties. Macrocosmische uitingen zijn bijvoorbeeld het land, de zee, de lucht en de zon. Verkenning van de verschillende fysieke manifestaties van de Elementen kunnen ons begrip van de onderliggende essentie verdiepen. Microcosmische manifestaties kunnen worden gedefinieerd als onderdelen van de menselijke geest, het geestelijke, astrale, etherische en fysieke lichaam. De Elementen in ons persoonlijk leven kunnen worden gerelateerd aan de volgende psychologische aspecten:

Element Positieve en negatieve psychologische attributie
verbranding van het grove door zelfkritiek en beproeving, intuïtie, creativiteit, wilskracht, passie, brandbaar (woede), ambitieuze
Energiek, krachtig, ontwikkeling en verandering, het vermogen om te discrimineren, analytisch, intellectueel, eerlijk, daadkrachtig, veroordelend en intolerant, egoïstisch, arrogant, dominant, zal opleggen
Flexibiliteit, pragmatisme, ontvankelijkheid, zachtmoedigheid, gehoorzaamheid, die beantwoorden, begrip, mededogen, onbetrouwbaarheid, gebrek aan zelfbeheersing en vastberadenheid, passiviteit, zwakte, overgevoelige
Realisme, verantwoordelijkheid in werk en financiële matiging, realisatie en verzorging van lichamelijke gezondheid, stijfheid, luiheid

Eigenschappen van de Elementen

Zoroaster onderwees twee primaire beginselen. Een daarvan is Hemels en geassocieerd met de Vader, Vuur, licht, warmte, droogte, Lichtheid (in tegenstelling tot zwaarte) en snelheid. De andere is Aards en geassocieerd met de Moeder, Water, Donkerheid, koelte, Vocht, zwaarte en traagheid. Hun krachten zijn voornamelijk Warm en Koud (de dominante krachten van Vuur en Water). Evenzo leerde Pythagoras dat de kosmos en haar Harmonie het gevolg zijn van de vereniging van het mannelijke en het vrouwelijke, het licht en het donker, want beide zijn noodzakelijk. Geen van beide is goed of slecht, alchimie erkent dat zowel het lichte als donkere goddelijk zijn en ons respect verdienen. De Geest moet worden belichaamd. Volgens aanhangers van het Zoroastrisme, vindt de de cyclus van licht en donker plaats in tijd en ruimte. De ruimte is niet leeg of het zou niet bestaan, het is vol van de immateriële vaste krachten die dingen in harmonische relatie met elkaar verbinden, anders zou het allemaal ineenstorten, ongeacht de omvang. De sub-atomaire deeltjes in de ruimte verschijnen en verdwijnen duizenden keren per seconde in een sprankelende binaire dans van in-en uitschakelen, leven en dood, het bestaan en niet-bestaan. Deze transcendente eenheid onderscheidt zich in licht en donker, die zich van binnen verandert, en zo Harmonie in de kosmos creëert.

Anaximander (6de eeuw voor Christus) wordt geassocieerd met het concept van de tegengestelde krachten van Warmte () en Koelte (), en Vochtigheid () en Droogte (). De Elementen bevatten elk twee van deze eigenschappen of kwaliteiten. Anaximander was Meester van de School van Milete (de Filosofen van de Natuur), van welke Pythagoras een van de leerlingen was. Anaximander volgde zijn Meester Thales op, van wie gezegd wordt dat hij geïnstrueerd was door Egyptische priesters (hoewel sommigen geloven dat hij les kreeg van Zoroaster). De Warme Elementen zijn Vuur en Lucht (hemel en lucht), de Koele elmenten zijn Water en de Aarde (zee en land). De vereniging van het warme en koele geeft geboorte aan alle levende dingen. De kwaliteiten van elk Element zijn als volgt:

Element Primair Secundair

Deze kwaliteiten manifesteren zich op vele manieren zoals Elementen, en in verschillende gradaties binnen de Elementen. De Pythagoreërs identificeerde een van de belangrijkste van deze, een natuurlijke progressie die de Organische Cyclus genoemd werd. De eerste fase van de groei is vochtig: de lente regens, groene scheuten, snelle groei. De tweede fase is warm: zomer zon, bloeiende individualiteit, oudere kracht. De derde is droog: de herfst bladeren, inflexibiliteit van stengels, verstijving van gewrichten. De vierde is koel: koude winterse rillingen, verlies van identiteit, de dood. Voor alchimistische processen is het goed om te begrijpen hoe een Element kan worden beïnvloed of overkomen door een ander, zoals Raymun Lull uitlegt: Als Lucht en Water worden gecombineerd, is er twee keer een vochtige natuur. Aangezien vochtigheid de primaire kracht is van Lucht, kan Water overwonnen worden door Lucht. Naar analogie overwint Water de Aarde, overwint Aarde het Vuur, En overwint Vuur Lucht. Het Grote Werk is de zoektocht naar het huwelijk van de tegenstellingen Vuur en Water door een vijfde Element dat buiten het rijk van de vier Elementen: de Quintessence. De creatieve impuls van Vuur (alchimische Sulphur) werkt op Water (alchimische zout), en wordt teweeggebracht met Lucht (alchimische Mercurius) als katalysator. De materie en het effect van dit huwelijk wordt gepresenteerd door een nieuwe Aarde (de Steen der Wijzen). De Geest van Lully bijvoorbeeld, ontbreekt het in de eerste fasen aan Droogte en deze wordt daarvan bediend door het laten circuleren over zouten, te beginnen met een vette zouten (en warme vochtige) en geleidelijk drogere zouten (koel en droog) om haar kracht om op mineralen in te werken te versterken. De volgende paragrafen weiden uit over elk van de Elementen.

Aarde

Centraal in het karakter van de Aarde is haar vermogen om vorm te geven en te behouden. De koele en droge kwaliteiten vertegenwoordigen een passief mengsel (koel, verbonden) en rigide structuur (droog, vormend). Het dominante principe van Droogte is gekenmerkt in vaste materie, dat de overige Elementen hebben allemaal enige volatiliteit. De koele kwaliteit van de Aarde heeft een samenvoegende karakter. Aarde is de kristallijne vorm en het materiaal en het lichaam van het leven en de stichting van het fysieke wezen. De Aarde is te rigide en inflexibel voor het leven, maar kan deze flexibiliteit worden gegeven door het Water. In die zin is de Aarde eerder afgebeeld als koude, harde kristallen dan als vochtig en warm leem. De Caput Mortem in de Alchimistische processen is grofste vorm van het Element Aarde, of in beginsel, het Element Aarde en zijn dominante kwaliteit van de droogte in zijn zuiverste fysieke manifestatie.

Water

Centraal in het teken van Water is haar eigenschap om te ontbinden en te ontvangen. De vochtige kwaliteit van het Waterelement maakt deel uit van het open en flexibele karakter en presenteert het oplossend vermogen (het verlies van passieve vorm) van het Water. De dominante kwaliteit Koelte presenteert een verenigende kracht. De Koelte kan samengestelde entiteiten verenigen. Het primaire koele karakter van Water kan worden gerelateerd aan de winter, terwijl bijvoorbeeld het primaire karakter van vochtige lucht kan worden gerelateerd aan het voorjaar. De essentie van Water is het mengen en vasthouden terwijl ze in vorm te veranderen. De flexibiliteit van het Water om de structuur te reorganiseren en de passieve ontvankelijkheid voor transformatie. maakt het mogelijk om als een geschikte basis voor groei en ontwikkeling te dienen. Water is de primordiale chaos die de groei en ontwikkeling van het leven voedt. In de alchimistische processen Water wordt geassocieerd met de vegetatieve ziel. Water in combinatie met de Aarde is de hoofdmotor van modder of Prime Materie die de basis vormt van het Grote Werk. De Primal Mud moet worden opgeluisterd door Lucht en Vuur om een deel van het leven.

Lucht

De Elementen Lucht en Vuur vormen het astrale lichaam en de ziel van het leven. Aarde en Water vormen het fysieke lichaam, dat geanimeerd wordt door een geest en een ziel. Warmte en Vochtigheid zijn de beginselen van de generatie. De warmte levert de vurige geest die beweging brengt in inert materiaal dat wordt geactiveerd. In dat licht kan Lucht worden gerelateerd aan het voorjaar. Centraal in het karakter van Lucht is zijn vermogen om zich te plooien naar externe omstandigheden, vawege zijn vochtigheid. Warmte is de kracht van de scheiding. Het zal zich concentreren en dingen verenigen die hetzelfde zijn, maar het zal alles dat verschilt verder uiteen drijven. Warmte is de oorzaak van alle processen van differentiatie en het leidt tot de cyclische beweging tussen tegengestelde principes. Warmte is uitgestrekt, naar buiten gerichte en energiek. Zoals hierboven is beschreven, is Warmte het tegenovergestelde van koelte, dat de kwaliteit is dingen met een verschillend karakter kan verenigen. De vochtige lucht heeft een generatieve kwaliteit. In dat licht kan het Element Lucht kan worden vergeleken met vochtige warme adem in plaats van koele en droge wind. Anaximander onderwees dat Lucht als het eerste beginsel van alles moet worden beschouwd: de adem van de ziel en het beginsel van het leven.

Pythagoras kwam met het idee dat de adem en Ziel een conjunctie van tegenstellingen zijn. Een fundamenteel principe in de Westerse Mysterie Traditie is dat een combinatie van twee tegenpolen een bemiddelend Element nodig hebben. In de alchemie worden zwavel en zout verenigd door Quicksilver. Dit principe wordt vaak afgebeeld als driehoek, die twee tegengestelde polen bevat en een verenigende. De Elementen Vuur en Water hebben geen gemeenschappelijke kwaliteiten. Lucht heeft echter een van de eigenschappen van elk Element en kan dus functioneren als een brug tussen de tegenstellingen.

Vuur

Centraal in het karakter van Vuur staat haar kracht te scheiden en nieuwe vorm te creëren (of te breken). Empedocles onderscheidt Vuur als het prinicpe van de actie. In de natuurkunde komt Vuur overeen met energie, terwijl de andere Elementen overeen komen met staat van materialisaitie - staten van lagere trilling. Vuur streeft er actief naar een bepaald vorm op te leggen op dingen, en vertegenwoordigt daarmee de creatieve impuls in al zijn vormen. Traditioneel worden vier soorten van Vuur onderscheden, zoals gesymboliseerd door de vier zijden van de primordiale tetraëder. Hieronder staan een aantal associaties gegeven bij elk van deze Vuren.

1. Zonnevuur
Axieros
Will, wens, vader, bron en einde
Leven geven
Drie supernals van de Boom van het Leven
Centraal, dwingt het Vuur in het Vuur

2. Vulcanisch/aards Vuur
Axiokersos
Geest, intentie, verlangen
Het verteren van het gordijn der materie
Magnetische energie
Links, het ene Vuur in het andere Vuur kledende

3. Astraal Vuur
Axiokersa
Ziel, passie
Vitale warmte van het bestaan, het leven van alle wezens
Onvergankelijke Vuur, meesteres van het leven
Rechts, de kiem van het Vuur

4. Latente warmte
Kasmillos
Energie in overgang
Warmte die nodig is voor verandering, warmte van transformatie
Basale zijde van de tetrahedon

Dus de vierde type Vuur staat het dichtst bij wat we waarnemen als warmte. Temperatuur is in feite een toestand van beweging (van moleculen), terwijl warmte slechts dorgegeven energie. Echter, energie die wordt doorgegeven verandert ook, dus het gaat om meer dan alleen maar warmte. De verschillende graden van het Vuur dat de alchimisten gebruiken worden in verband gebracht met deze vierde vorm van warmte. In het geval van de alchimistische oven, is het dikwijls het aardse Vuur dat warmte produceert.

Met betrekking tot verandering moet worden opgemerkt dat het Vuur een centrale rol speelt in het proces van evolutie en de cyclus van wedergeboorte. Vuur leid het proces van zuiveren, het brand het vergankelijke en onvolmaakte weg, waardoor het de ziel bevrijdt en vereeuwigt wordt. Het Vuur in onze ziel is verwant aan het hemelse Vuur. Hippocrates stelde dat de ziel een onsterfelijke Warmte bevat, die alles ziet, hoort en weet; het grootste deel van deze warmte is gelocaliseerd in de buitenste sfeer - het wordt Aether genoemd en vormt een soort van vurige Wereld Ziel. Onze zielen zijn verwant aan deze Goddelijke Aether dat de kosmos omarmt en ondersteunt, maar kan net zo goed worden vergeleken met wat Heraclitus als volgt benoemde: "een vonk van de essentiële substratiee van de sterren". Het Goddelijke Vuur kan zowel buiten ons, om ons heen. en in het centrum van ons wezen worden gevonden. De mens is gemaakt van delen van de kosmos, en in de dood keert zij daarnaar terug: de ziel gaat naar hemelse Aether, en het lichaam gaat naar de aarde, elk keert terug naar zijn eigen Element. Volgens de Orfische gouden tabletten geldt, dat wanneer de ziel zijn bestemming heeft bereikt, het moet zeggen: "Ik ben een kind van de Aarde en de sterrenhemel, maar mijn ras is enkel van de Hemel, dit weet gij uzelf."

Empedocles onderwees dat vele vuren onder de aarde branden, dat het ZonneVuur in de ingewanden der aarde wordt geboren en dat het Vulkanische Vuur naar de hemel schiet en de sterren streelt. Zo is Vuur zowel het hoogste als het laagste Element. Het hemels Vuur spiegelt zich in het centrale Vuur als in een hogere octaaf. Het hemels Vuur wordt gesymboliseerd als een kubus. De dubbele kubusvormige altaar in GD rituelen vertegenwoordigt in de eerste plaats het hemelse Vuur boven het centrale Vuur. Het centrale Vuur is ook bekend als de donkere zon, de Zwarte Zon, de Zon achter de Zon en de Vulkaan zon, zoasl Franz Hartmann stelt in "Magie, wit en zwart", 1888.

Aangezien het Vuur seperarerend is van aard (als gevolg van de warmte) en inflexibel (droog), is het effect van warmte op de Primordiale Modder het Waterige gedeelte ijler te maken en het aardse deel te condenseren. Door haar warmte veroozakte het lumineuze beginsel scheiding, dus het deel van de Oer-modder dat zijn vocht behoudt wordt tot Water, en het deel dat haar Koelheid behoudt wordt de Aarde; zo scheiden zich de twee Elementen.

Deel 2 van dit artikel

Deel 2 van dit artikel zal worden voortgezet met een overzicht van de Elementen in de natuur, de Elementen zoals is bedoeld in Alchimie, en de Elementen in de chemie. De kwestie van de Elementen in de chemie zal worden benaderd vanuit een ander paradigma, in het kader van het volgende spiraalvormige systeem der elementen